Regen

Tags

, ,

Ik loop langs de kade met mijn hond Snoet. Naast me begint het te regenen, maar ik houd het nog droog. Er zijn weliswaar enkele bomen die de druppels tegenhouden, maar toch begin ik het als een klein godswonder te beschouwen. Ik begin zachtjes in mezelf te neuriën. Iets later begin ik toch echt druppels te voelen, maar ik ben nog in een staat van ontkenning. De mensen op de tennisbaan vluchtten al onder een boom. Het is nu toch echt aan het stortregenen. Ik volg. Mijn medeschuilers hebben door dat de boom niet afdoende is. Ik wacht nog even; het wordt vast minder. Ik besluit toch naar de overkant te rennen. Snoet volgt me. Na zo’n 5 minuten van ontkenning van de feiten zijn we in de realiteit beland, eindelijk droog, wat een bui. Ik ben dankbaar dat de makers van deze huizen nog nadachten over eventueel nat wordende passanten. 

Aandacht

Ik heb door de dag heen zo mijn meditatieve momenten. Ik start met een ochtendritueel met 10 minuten meditatie. En gedurende de dag neem ik soms een adempauze van 3 minuten. ’s Avonds lees ik vaak iets wat me spiritueel voedt. Maar toch voelt het nog alsof ik in twee werelden leef. Een groot deel van de dag ben ik niet connected. Ik ben verre van bewust. Wat me zou kunnen helpen is de dingen met meer aandacht te doen. Me bewust zijn van mijn adem als ik achter de computer zit. Proeven wat ik eet. Lopen met bewustzijn voor iedere stap. Met aandacht wordt het gewone leven bijzonder.

Zichtbaarheid

Tags

, , , ,

Gisteren was ik aanwezig bij een dag die in het thema stond van “Muzisch werken”. Een impuls die het werk met kunstzinnige inspiratie wil verrijken. Ik had voor de dag de volgende onderzoeksvraag meegenomen: hoe word ik zichtbaarder in mijn werk? Hierbij ging ik er vanuit dat ik in mijn werk vaak nog op de achtergrond opereer. In een oefening settelde ik me in het midden van twee andere deelnemers. Ik stelde mijn vraag en beide deelnemers lieten mij in beweging zien wat de vraag bij hen opriep. Naderhand werd aan ons alle drie gevraagd de oefening van commentaar te voorzien. Bij mij heerste het ongemak. Vooral omdat er veel naar me gekeken werd. Daarnaast interpreteerde ik vanuit mijn onzekerheid het kijken als iets negatiefs. Terwijl diegene die keek bedoelde te zeggen: je bent het waard om naar gekeken te worden. Zo had ik het zelf nog niet bekeken. De bril die je op zet bepaalt wat je ziet.

Waar wacht je nog op

Tags

, , ,

Ik wacht. Ik weet niet waarop. Misschien wacht ik op het moment waarop ik echt kan beginnen met leven. Of wacht ik op toestemming van het universum of iets anders groots. Diep van binnen weet ik dat het eigenlijk heel eenvoudig is. Het is een kwestie van gewoon de eerste stap zetten en beginnen. Want wie wacht, kan eeuwig wachten.

Dasein

Tags

, , ,

“Ik ben er niet meer,” zei hij. En hij liep nog even rond in het pand van het kantoor aan de Keizersgracht. Dit was zijn manier om aan te geven dat het genoeg was zo. Die middag tijdens de lunch vertelde hij dat hij niet van de lunch was. En die ochtend, dat ik niet moest denken dat hij de balie deed. Ondertussen stond de koffie klaar en was de afwas gedaan. Wat hij mij die dag leerde: als je iets doet, kun je er maar beter zijn.

Buik

Tags

, , ,

Als het om mijn gewicht gaat doe ik aan zelfcensuur. Als ik in de spiegel kijk dan denk ik mijn buik er automatisch bij weg. Tuurlijk ben ik me constant bewust van mijn gewicht, maar ik ben het ook snel weer vergeten. Dan helpt het me om een weekend naar mijn moeder te gaan. Zij helpt me eraan herinneren dat mijn buikje toch echt een flinke buik is. Wat ik me afvraag is, of je het afvallen ook kunt doen vanuit positieve zelfmotivatie. Niet: ik ben te dik, dus ik moet afvallen. Maar als ik afval, dan voel ik me beter in mijn lijf. De vraag is: kun je afvallen met liefde voor je lichaam?

Eerlijkheid

Tags

, , , ,

Als ik eerlijk ben dan ben ik lang niet altijd eerlijk over mijn mentale staat van zijn. Ik doe mij vaak nog beter voor dan ik ben. Dan denk ik dat ik ver gevorderd ben op mijn spirituele pad. Ik ben op die momenten niet in staat mijn eigen schaduw te zien. Maar ook dat hoort bij groeien. Vandaag zag ik op Netflix de documentaire I Am Maris. De docu gaat over een jong meisje en laat zien hoe zij door yoga komt tot innerlijke kracht en zelfacceptatie. Nergens verbergt zij haar mentale kwetsbaarheid en juist dat maakt haar sterk. Een statement van de AA is: “we are only as sick as the secrets that we keep.” Daar geloof ik in. Maar meer nog: eerlijkheid geeft je de vrijheid te zijn wie je bent.

Met nieuwe ogen

Tags

, ,

Het is een zondag als veel andere zondagen. Het is iets kouder. Maar de mensen zijn dezelfde mensen. Het water het water. En de tuintjes, die ken ik. Toch is dat niet waar, want als ik goed om me heen kijk, zie ik de tulpen in bloei staan. Er staan uitgebloeide paardebloemen. Ook de berken beginnen groene twijgjes te krijgen. Als ik ruik dan ruik ik de lente. Ik besluit er anders naar te kijken: met nieuwe ogen zie je anders.